Müsrif (Savurgan) Oğlun Babasıyla diyaloğu
— Baba… konuşabilir miyim?
— Konuşmadan önce seni bekliyordum.
— Gitmeme neden izin verdin?
— Çünkü yanımda bir köle değil, özgür bir evlat istedim.
— Kaybolacağımı biliyor muydun?
— Acı çekeceğini biliyordum. Ve seninle birlikte acı çektim.
— Neden beni durdurmadın?
— Çünkü durduran sevgi, hapishaneye dönüşür.
— Uzak ülkede kimse yoktu. Sen neredeydin?
— Dönüş yolunda… sen daha o yola çıkmadan önce.
— Neden bu kadar aç kaldım?
— Çünkü ruh, evden uzakta doymaz.
— Domuzları kıskanacak hâle geldim. Beni böyle gördün mü?
— Gördüm. Ve senden yüz çevirmedim.
— Geri dönmeye karar verdiğimde korkuyordum.
— Biliyordum. Bu yüzden koştum.
— Neden koştun?
— Bütün yolu tek başına yürümek zorunda olduğunu sanmayasın diye.
— Benden bir açıklama beklemiyor muydun?
— Zaten biliyordum.
— Tövbe istemiyor muydun?
— Onu sözlerinde değil, adımlarında gördüm.
— Baba, ben buna layık değilim.
— Sen layık olarak dönmedin. Evlat olarak döndün.
— Konuşmam bitmeden neden bana elbiseyi giydirdin?
— Çünkü kimlik, düzeltmeden önce gelir.
— Ya yüzük?
— Ait olduğunu hatırlaman için; borçlu olduğunu değil.
— Ya sandaletler?
— Bir köle gibi değil, bir oğul gibi yeniden yürüyebilmen için.
— Benim için neden bu kadar sevinç?
— Çünkü ölüydün ve dirildin. Bunun ölçüsü yok.
— Baba… kardeşimin öfkesini duydum.
— Biliyorum. O da acı çekiyor.
— Neden ona içeri girmesini söylemedin?
— Kimseyi sevince zorlamam. Sadece davet ederim.
— O hep yanındaydı. Neden dışarıda?
— Çünkü bana hizmet etmeyi öğrendi ama bana güvenmeyi unuttu.
— O da mı kayıp?
— Kardeşinin dönüşüne sevinmeyen, yalnızdır.
— Baba, onun sevinmemesi canımı yakıyor.
— Bu yüzden onun yanına da çıktım. Ne adalet ne merhamet kaybolsun diye.
— Peki ya ben? Benden şimdi ne istiyorsun?
— Kalmanı.
— Nasıl kalayım?
— Tekrar gitme korkusuyla değil; döndüğün için duyduğun sevinçle.
— Ya tekrar düşersem?
— Yine kalkarsın. Ev yerini değiştirmez.
— Ya unutursam?
— Seni aynı yolda beklerim.
— Baba… beni olduğum hâlimle mi seviyorsun, olacağım hâlimle mi?
— Seni evlat olarak seviyorum. Olacağın her şey bu sevginin içinden doğacak.
— Sevincin içine girebilir miyim?
— Sevinç, kucağıma girdiğin anda başladı.
Ve susuyorum.
Sorular bittiği için değil,
yürek cevabı bulduğu için.
Şartların olmadığı yerde.
Sevgi’de.
Tanrı sevgidir.
