18 Mart Mübarek Şehitler Trofimos ve Efkarpios
Nikomedia’da (günümüz İzmit’i) Hristiyanlara karşı bir zulüm ateşi tutuşturulduğu vakit 298 yılında İmparator Maksimian’ın yönetimi sırasında, birçok Hristiyan yakalanıp hapsedildi. Uzun sorgulamalar ve cezalar sonrası, İsa Mesih’e olan imanlarını sonuna kadar koruyanlar idam edildi. Evvela güçlü ve cesur, imparatorluk ordusuna mensupken sonrasında Mesih uğruna şehit olmuş Trofimos ve Efkarpios da bu dönemde yaşadı. Zamanında Hristiyanlara ve Mesih’e karşı aşırı düşman kesilmiş, zulümde ileri gitmiş ve müminleri toplayıp hapse atmışlardı. Öyle ki, zalimler onlara tam yetki vermiş, istedikleri kişiyi cezalandırmalarına izin vermişti. Aynı zamanda, istediklerini himaye altına alabiliyorlardı.
Bir gün, birkaç Hristiyanlar yakalamak için giderlerken, gökten üzerlerine büyük bir ateş bulutu indi ve içinden bir ses duyuldu: “Neden kullarıma korku salmak adına koşturuyorsunuz? Kendinizi aldatmayın, çünkü Bana iman edenlerin üzerinde kimse yetki sahibi olamaz. Bilakis, kullarımın arasına katılın ki, Allah’ın mukaddes hükümranlığını miras alasınız.”
Bu sesi duyduklarında, bir zamanlar azgın ve zalim olan, Hristiyanlara karşı kibirle böbürlenen kişiler yere kapandılar. Ne gözlerini kaldırıp bakabildiler ne de gökten gelen gürleyen sesin karşısında durabildiler. Yere bakarak şöyle dediler: “Gerçekten Allah büyüktür! Bugün bizlere zuhur etti ve biz de mübarek kılınmak, O’nun kullarıyla eşit olmak istiyoruz.”
Bunları korku ve titreme içinde söylerken, ateş bulutu ikiye ayrıldı ve ikisinin iki yanında durdu. Sonra buluttan tekrar bir ses geldi: “Kalkın! Hatanızdan tövbe ettiğiniz için, günahlarınız bağışlandı.”
Ayağa kalktıklarında, bulutun ortasında beyazlar giymiş güzel bir adam oturuyordu ve önünde büyük bir cemaat duruyordu. Bu manzara karşısında hayretler içinde kalarak bir ağızdan şöyle dediler: “Bizi de kabul et, ey Rabbimiz! Günahlarımız pek çok ve ölçüsüzdür. Seni, tek hakikî Allah’ı inkâr ettik ve Sana iman eden Hristiyanlara zulmettik.”
Askerler bu sözleri söyledikten sonra, bulut tekrar birleşti ve göğe yükseldi. Ardından işledikleri hatalar ve zulümler için gözyaşı döküp, Allah’a dua ederek eski yollarından döndüler. Bulabildikleri kadar çok Hristiyan’ı zindanlardan çıkardılar, içlerindeki kendilerine karşı olan korku ve çekingenliği sildiler, onları kardeş gibi kucaklayarak ellerini çözüp evlerine dönmelerine izin verdiler. Hükümdar bu olanları duyunca öfkelendi ve onların derhal huzuruna getirilmesini emretti.
Hükümdarın karşısına çıkarıldıklarında, hükümdar fikirlerini neden değiştirdiklerini öğrenmek için onları sorguladı. Gördüklerini detaylarıyla anlattıklarında, hükümdar onları bir kazığa çaktırarak bedenlerinin çıplak ellerle dövdürülmesini emretti. Ardından yaralarının kıldan yapılmış giysilerle ovulmasını buyurdu. Mübarek şehitler bu işkencelere yiğitçe dayandılar; dua ettiler, sevindiler ve Allah’a şükrettiler. Hükümdar, onların sevincini görünce, Nikomedia’nın ortasında büyük bir fırın yaktırarak şehitlerin içine atılmasını emretti. Böylece mübarek kişiler canlarını Allah’a teslim ettiler ve çürümez şehadet taçlarını aldılar.
Kaynak: https://www.johnsanidopoulos.com/2019/03/synaxarion-of-holy-martyrs-trophimos_18.html
