Mesih Esenliği Verir
Efeslilere Mektup 2, 14-22
Huzursuzluk içindeki bir dünyada yaşıyoruz. Bu dünya her gün acı çekiyor; çalkantılar, anlaşmazlıklar, savaşlar ve yıkımlar içinde yavaş yavaş tükeniyor. Ancak kişisel hayatımızda da esenlik ve huzur giderek az bulunur hâle geliyor. Sinirlilik, kaygı, huzursuzluk, tartışmalar… Peki, esenliği nerede bulacağız? Ailelerimizde mi, iş ilişkilerimizde mi, insanlarla olan ilişkilerimizde mi? Özellikle günümüzde, kalabalık büyük şehirlerde, biraz olsun sakinleşebileceğimiz bir zaman ve yer bulmaya çalışıyoruz; ama bir türlü huzur bulamıyoruz. Öyleyse esenlik neden eksik? Bunun sebebi nedir? Bu büyük mesele hakkında Aziz Pavlus bize Mesih’in bizim esenliğimiz olduğunu söylüyor. Öyleyse esenlikten yoksun olmamızın nedeni, Mesih’ten yoksun olmamızdır. Öyleyse gelin, Mesih’in gerçek esenlik olduğunu ve Mesih’in bu esenliği nasıl kendi yaşamımızın bir parçası hâline getirebileceğimizi görelim.
- NEDEN ESENLİK İÇİNDE DEĞİLİZ?
Hem kişisel düzeyde hem de daha genel anlamda esenliğin yokluğu, yalnızca insanların çabuk öfkelenen karakterlere sahip olmasıyla açıklanamaz. Esenlik, sadece incelikli davranışların ve ilişkilerin bir sonucu değildir; felsefelerden ya da ideolojilerden de doğmaz. Esenlik sorunu, her insanın içsel durumuyla ilgilidir. Bu, insanın öncelikle diğer insanlarla değil, Allah ile olan ilişkisinin sorunudur. Çünkü insanın Allah ile ilişkisi sorunlu olduğunda, ne yaparsa yapsın, daima huzursuz kalacaktır. İnsanlık yüzyıllar boyunca birbirini yiyip bitiren çatışmalar ve savaşlar içinde çalkalanıp durmuştur. Çünkü Allah’tan uzaklaşmıştır. Allah ile arasındaki esenlik bozulduğu için, diğer insanlarla olan esenliği de kaybolmuştur. İnsanlar «esenlik yolunu tanımadılar» (ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν). Allah’tan uzaklaşmış ve günah tarafından ezilmiş oldukları için ruhlarında huzur bulamıyorlardı. Çünkü insanlar Allah’ı hayatlarından uzaklaştırıp tutkularının egemenliği altına girdiklerinde, esenliğin sevincini hiçbir zaman yaşayamazlar.
İşte bu nedenle Allah insan oldu. «Ayaklarımızı esenlik yoluna yöneltmek için» (τοῦ κατευθῦναι τοὺς πόδας ἡμῶν εἰς ὁδὸν εἰρήνης). Önce insanı Allah ile, ardından da insanı diğer insanlarla barıştirmak için. Bu esenlik, Rabbimiz’in Haç üzerindeki kurban oluşuyla gerçeklik kazandı. Çünkü Mesih, Esenliğin Önderi olarak, esenliğin acımasız düşmanı olan günahı ayaklar altına aldı. Aziz İoannis Hrisostomos’un dediği gibi: «Mesih’in ölümü düşmanlığı ortadan kaldırdı.» Haçın iki kolu da tam olarak bunu ifade eder: Dikey kol, insanın Allah ile olan esenliğini; yatay kol ise insanın diğer insanlarla olan esenliğini gösterir. Mesih, Haç üzerindeki ölümüyle bize gerçek esenliği, «dünyanın verdiği gibi olmayan» esenliği sundu. Çünkü esenliği bir arada tutan bağın kendisi oldu. İnsanlar artık O’nun Haçına ne kadar yaklaşırlarsa, hem Allah ile hem de birbirleriyle o kadar yakınlaşır ve barışırlar. Nitekim Büyük Vasilios’un da dediği gibi: «Esenliği arayan, Mesih’i arar; çünkü kendisi bizim esenliğimizdir.»
- MESİH’İN ESENLİĞİNİN HAYATIMIZDAKİ YERİ
Peki, bu kadar kırılgan ve hassas olan, çalkantılarla dolu çağımızda bu kadar ihtiyaç duyduğumuz esenliği ruhumuzun daimi sakini hâline nasıl getirebiliriz? Allah’ın Sözü, «Esenliğin Rabbi» olan Mesih’in bize «her zaman ve her durumda esenlik vereceğini» söylüyor. Allah’ın esenliğini bize bahşetmesinin en temel yolu, günahlarımızın bağışlanmasını sağlayan Sakramenttir; Kutsal İtiraf – Günah Çıkarma Sakramenti. Kutsal İtiraf Sakramenti olmadan esenliğe kavuşamayız. Çünkü ruhumuz esenlikten yoksun olduğunda, içimizde tutkularımızdan kaynaklanan bir yanardağ ve günahlarımızın sebep olduğu kaynayan bir lav bulunduğunda, karakterimiz ne kadar sakin olursa olsun, bir gün mutlaka patlayacağız. İşte Mesih, İtiraf Sakramenti aracılığıyla gelir ve günahlarımızın ağır yükünü bizzat Kendisi üstlenir; ruhumuzun yaralarını iyileştirir. Bu nedenle artık dinginleşir, huzur bulur ve dinleniriz. Hayatın sorunlarıyla ve diğer insanların karşılaştıkları zorluklarla sabır ve esenlik içinde başa çıkarız. Daha da önemlisi, ruhumuzun kalıcı bir hâli olarak esenliğe, İlâhî Komünyon’un esenlik sağlayan Sakramenti aracılığıyla kavuşuruz. Çünkü İlâhî Komünyon, ruhumuzdaki her tutkuyu yakıp yok eder ve Mesih’in Lütfunu bize bol bol sunar. Artık huzur dolu yeni bir hayatı, yüklerimizden arınmış olarak yaşarız. Her gün mücadele ederek bencilliklerimizi ve alınganlıklarımızı, kendimize özgü katı tutumlarımızı ve küçüklüklerimizi, kırgınlıklarımızı ve yakınmalarımızı bir kenara bırakmaya çalışırız. Esenlik içinde yaşar ve esenlikı başkalarına da aktarırız. Çünkü «iyilik yapan herkes için esenlik vardır». «Her türlü anlayışı aşan Allah’ın esenliği» artık zihnimizi ve yüreğimizi koruma altına alır.
Kardeşlerim,
Yıllardır Lütfun aktif olan Kilisenin içinde yaşayan bizler, Mesih’in esenliğini ruhumuzun egemen ve belirleyici hâli olarak yaşıyor muyuz? Eğer yaşamıyorsak, bu durum üzerinde ciddi biçimde düşünmeliyiz. Acaba bazı bencilliklerimiz ya da tutkularımız, ruhumuzun ve hayatımızın esenliğe kavuşmasının önünde engel mi oluşturuyor? Öyleyse dönüş yoluna çıkalım ve Rab’den şu sözlerle dilekte bulunalım: «Ayaklarımızı esenlik yoluna yönelt.»


